بخش ۳۵
چو کردی ختم بر نعت و دعائیجلایر بر حدیث دل گشائی
رهی از تنگدستی آخر کارجوانی را ز سر گیری دگر بار
ثنا و حمد آن دولت نمائیز لطف او ز محنتها رهائی
تو شرط بندگی را جای آورکه مولا را وظیفه هست دیگر
ضمیر پاک او دانی گواه استبه هر درمانده نیکو دادخواه است
تو ار درماندهای او دست گیرستدلش روشنتر از بدر منیرست
خدای لم یزل شایسته دیدهمیان سروران کو را گزیده
دعایش فرض شد بر پیر و برنابه هر کس خواه درویش و توانا
خدایا جاودان کن دولتش رافزون بر پای عالی همتش را