بخش ۱۳
جلایر چون گذارش بر ری افتادبه مهمان داری کهیای بغداد
بسی اعجوبه در پاشویهها دیدکه الحق واجبالواگویهها دید
تو ای دشتِ اوجان، پیوندِ جانیبهشت ملک آذربایجانی
به کام نیک خواهان شاد زی شادهمیشه سبز و خرم باش و آباد
که اینک نایب شاه جوان بختفزاید در فضایت رونق بخت
ز یک سو، ساز نای و کوس عیش استدگر سو بانگِ های و هوی جیش است
خداوندا ترا دیگر چه عزم است؟که نای بزم تو با کوس رزم است؟
قفی بالامن قومی بالفراغهکه لشکر میرود سوی مراغه