شمارهٔ ۱۲۰
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)قافیه: اه۵ بیت
صاحبا ای که در مدایح توگوی سبقت ربودم از اشباه
دل نمودم به خدمت تو یکیپشت کردم به حضرت تو دو تاه
تا برآلاییم ز جود به سیمتا برافرازیم ز مهر به ماه
هفتهای می رودکه چشم امیداز توام مانده همچنان در راه
باد عمرت دراز گر ز کرمچون زبان قصهام کنی کوتاه