شمارهٔ ۱۱۹
وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ایتو۷ بیت
میر زمانهای که نگردد مرا زباندر کام جز برای ثنا و دعای تو
ای کاش وعدههایتو درصدق و راستیبودی چو شعرهای من اندر ثنای تو
اکنون مرا رسیده به خاطر لطیفهایاز وعدهٔ دروغ کلاه و قبای تو
جاوید تاکه هست به دیوان روزگارنام و نشان مدح من و مرحبای تو
وارونهٔ کلاه که گفتی برای منوارونهٔ قباکه ندادی برای تو
بگذشتم از کلاه و قبا چون شد آن کتابکش وصف کرد فکرت معجزنمای تو
اعدات از جفای تو یارب چه میکشندگر این بود وفای تو با اولیای تو