قصیدهٔ شمارهٔ ۴۴ - و له ایضاً فی مدحه

وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)قافیه: ورست۱۷ بیت

روز می و وقت عیش وگاه سرورستیار جوان می ‌کهن خدای غفورست

میل و سکون شوق و صبر ذوق و تحمّلشعله‌و خس‌برق و دشت‌سنگ و بلورست

بادیه پر سنگ و وقت تنگ و قدم لنگتوشه‌کم و ره دراز و مرحله دورست

یار غیورست و حسن سرکش و من مستشوق فزون صبر کم شراب طهورست

بادیه بی‌آب و چشمه دور و هواگرمرخ تر و لب خشک و آفتاب حرورست

زهد گنه می ثواب هجر قیامتوصل جنان یار حور بزم قصورست

طاقت و دل زهد و مست واعظ و رندیقوت و شل پند و کر بصبرت و کورست

جعد و بناگوش زلف و رخ خط و رویتهاله و مه ابر و مهر سایه و نورست

خشم و رضا کین و مهر هجر و وصالتخارو رطب نیش و نوش سوک و سرورست

گریه مطر اشک قطره دیده سحابستعشق شرر شوق شعله سینه تنورست

بار عدو چرخ ضد زمانه مخالفنفس رضا دل حلیم طبع صبورست

شاه جهان جم دهر میر زمان‌کشمهر عنان مه رکاب چرخ ستورست

داد به جا دادخواه زنده عدو طیملک مصون شرع شاد شاه غیورست

دانش‌ن و دل جود و طبع جودت و فکرشنکهت و گل بوی و مشک تابش و هورست

نام حسن فکر بکر ذات‌ کریمشاصل طرب بحر عیش کان حبورست

باغ و رخش مهر و رایتش مه و رویشدیو و ملک نار و نور زنگی و حورست

خصمش بسته‌کفش‌گشاده دلش شادتا خور و مه روز شب سنین و شهورست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف لحظاتی از شادی و لذت‌های زندگی می‌پردازد. شاعر به زیبایی‌های عشق، شراب، و شوقی که از آن ناشی می‌شود، اشاره می‌کند. او در مورد چالش‌ها و سختی‌های مسیر زندگی، مانند رنج و کمبودها، سخن می‌گوید و عشق را به‌عنوان نیرویی محرک تصویر می‌کند. همچنین به تضادها و تنش‌های موجود در زندگی، مانند خشم و رضا، اشاره می‌شود. به‌طور کلی، این شعر تلاشی است برای نشان دادن زیبایی‌ها و سختی‌های عشق و زندگی، و تأکید بر این‌که اگرچه زندگی دشوار است، اما عشق و شادی می‌توانند هر دشواری را قابل تحمل کنند.