بخش ۴ - شکوفه
مدتی کاین مهر بالای مُنیروین زمین و ماه هم بودند اثیر
وان زمان، که شمس و ماه و این زمیندود بودند و تنی شد آتشین
شد زمین و مه جدا از آفتابدور شد مه هم ز پهلوی تراب
هر یکی زیشان گشت اندر فضااختری پر تاب و پر نور و ضیا
شد نمایان بعد از آن این خاکسارآب و برگ و جانورانِ بیشمار
ای شکوفه، تو کجا بودی نهانتا بدان دور و بدان کار زمان