شمارهٔ ۲۶
در صدف صدق جناب متولیکز رای منیرش عتباتست منور
عمریست دماغ دل سکان مشاهداز رایحه مکرمت اوست معطر
پاکیزه نهادی که مراد دو جهانشاز خدمت اولاد رسولست میسر
فرخنده مآلی که دلش راست همیشهاندیشه غمخواری اولاد پیمبر
آرایش معموری هر مرقد عالیشد رتبه او را سبب رفعت دیگر
ای باد اگر فرصت گفتار بیابیدر خدمت آن ذات مصفای مطهر
از ما برسان بندگی و عرض کن این حالکاری در همه جا در همه فن بر همه سرور
هر چند که در فضل و هنر مثل نداریغافل مشو از نکته گذاران سخن ور
ما خاک نشینان سر کوی بلاییمما را نتوان داشت بهر سفله برابر
ما آینه داران بد و نیک جهانیمگر نیستی آگه بگشا دیده و بنگر
خم یافته در خدمت ما قامت گردونپر گشته ز آوازه ما دهر سراسر
ما راتبه خواران در آل رسولیمعمریست که این راتبه داریم مقرر
مسدود نگشته در این راتبه بر مازانروی که هستیم بدین راتبه در خور
ماییم پسندیده دوران بقناعتپیران جوان بخت و فقیران توانگر