شمارهٔ ۸۷

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: وبنیست۷ بیت

غیر ناکامی ز محبوبان مرا مطلوب نیستعاشقان را کام دل جستن ز خوبان خوب نیست

چون ندیدم صد جفا از یار می خواهم وفاچیزی از محبوب می خواهم که در محبوب نیست

مرد باید تا نیازارد ز خود معشوق رابهر یوسف در زلیخا رأفت یعقوب نیست

شد دلم صد پاره ناوردم شکایت بر زبانمحنت و صبری که در من هست در ایوب نیست

نیست جز لیلی بقای عشق مجنون را سببضایع است آنکس که بر گل چهره منسوب نیست

زاهد گچ رو ندارد رغبت عشق بتانراستی را این روش از هیچ کس مرغوب نیست

نیستم یک دم فضولی بی تماشای بتانشاهد مقصد ز من در هیچ جا محجوب نیست

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این verses به بیان احساسات عاشقانه و دغدغه‌های خود می‌پردازد. او از ناکامی و ناکامی در عشق گله‌مند است و اعتقاد دارد که عاشقان باید به دنبال عشق واقعی باشند. او از دوگانگی عشق و وفا سخن می‌گوید و بیان می‌کند که محبت واقعی در وجود محبوب پنهان است. همچنین به درد و رنجی که در دل دارد اشاره کرده و می‌گوید که در تحمل این درد، نمی‌تواند شکایت کند. شاعر به نکته‌ای مهم اشاره دارد که عشق واقعی تنها با وجود لیلی و مجنون امکان‌پذیر است و کسی که قدرت عشق را درک نکند، عشقش بی‌فایده است. او به زاهدان نیز انتقاد می‌کند که از عشق به معشوق دوری می‌کنند و خود را محروم می‌سازند. در پایان، او بار دیگر جاذبه معشوق را تأکید کرده و می‌گوید که نمی‌تواند از تماشای زیبایی معشوق غافل باشد.