شمارهٔ ۳۸۰
ای که تا یار منی در پی آزار منیکشم آزار ترا چون نکشم یار منی
سر ز سنگ ستم و تیغ جفایت نکشمدلبر پر ستم و یار جفاکار منی
دل ز تیر تو تن از داغ تو ذوقی داردذوق بخش دل زار و تن افگار منی
خبری نیست ز خود بی تو دل زار مراتو چرا بی خبر از حال دل زار منی
نیست شبها غم بیداری من بر تو نهانلله الحمد تو در دیده بیدار منی
مرض عشق نشد بر تو مشخص ناصحگرچه عمریست طبیب دل بیمار منی
چند در عشق زنی طعنه فضولی بر منز تو خشنود نیم منکر اطوار منی