شمارهٔ ۲۰۵
ای جمالت ز گل گلشن جان رعناترهر چه رعناتر ازان نیست ازان رعناتر
سرو دیدیم بسی در چمن حسن ولینیست سروی ز تو ای سرو روان رعناتر
در گلستان لطافت نشکفتهست گلیز تو ای سرو قد غنچه دهان رعناتر
ز جهان مهر جمال تو گزیدم چه کنمتویی از جمله خوبان جهان رعناتر
همه سرو قدان باد فدای قد توکه تویی از همه سرو قدان رعناتر
نیست پاکیزه تر از خاک درت باغ جناننیست حوری ز تو در باغ جنان رعناتر
جای بر چشم ازانست فضولی مژه راکه شد از خون دلم در غم آن رعناتر