شمارهٔ ۸۷
بیا امام که آئین احمد آید بازبیا امام که روی نبی نماید باز
بیا امام که از دست رفت ملت و دینبیا امام که شرع محمد آید باز
بیا بیا که نمانده است شرع را رمقیمگر ز روی تو در وی روان در آید باز
بیا امام که درهای علم را بستندبه یمن مقدم خیرت مگر گشاید باز
بیا امام که دلهای خلق زنگ گرفتمگر به صیقل لطف شما زداید باز
به پیش آینه دل هر آنچه میدارمبه جز خیال لقایت نمینماید باز
بمرد فیض ز شوق تو ای امام زمانبیا که در تن این مرده جان در آید باز