شمارهٔ ۵
به ملازمان مهدی که رساند این دعا راکه به شکر پادشاهی ز نظر مران گدا را
ز فریب دیو مردم، به جناب او پناهممگر آن شهاب ثاقب نظری کند سها را
چو قیامتی دهد رو که به دوستان نمائیبرکات مصطفی را، حرکات مرتضی را
تو بدان شمائل و خو که ز جد خویش داریبه جهان در افکنی شور، چو کنی حدیث ما را
دل دشمنان بسوزی چو عذار برفروزیتن دوستان سراسر، همه جان شود خدا را
چه شود اگر نسیمی ز در تو بوی آردبه پیام آشنائی بنوازد آشنا را