شمارهٔ ۱۳۶
وصال او ز عمر جاودان بهخداوندا مرا آن ده که آن به
مگو سرّ وجودش با مخالفکه راز دوست از دشمن نهان به
به خلدم زاهدا دعوت مفرماکه شوق صاحب الامرم از آن به
دلا دائم به فکر و ذکر او باشبه حکم آن که طاعت جاودان به
ز هر حرفی که گویی فیض جاییحدیث صاحب عصر و زمان به