غزل شمارهٔ ۸۴۶
گر ترا هست سر کشتن ما بسم اللهخیز از جای و بگو بهر فدا بسم الله
تیغ ابروی تو دارد چو سر کشتن مابسملم ساز بدین تیغ بلا بسم الله
گفته بودی که بشمشیر سرت بردارمهین نشستم بر تو بر سر پا بسم الله
تا بکی وعده کنی حرف وفا هم گوئیدر دلت هست وفا گو بوفا بسم الله
سر تسلیم نهادیم به پیش تو بیارهرچه خواهد دل تو بر سر ما بسم الله
بکشیم سر بنهیم و بجفا تن بدهیمای جفای تو وفا خیز و بیا بسم الله
فیض را بس که بدل هست هوای بسملمینگارد همه بر لوح هوا بسم الله