غزل شمارهٔ ۸۰۱
بیپرده رخ نما که شوم من فدای تودر چشم من در آ که شوم من فدای تو
دور از چشم بد که سراپای نکوئیینزدیکتر بیا که شوم من فدای تو
خوب آمدی بیا که بپای تو جان دهمدردم شود دوا که شوم من فدای تو
با من هر آنچه میکنی از لطف و قهر و نازهست آنهمه بجا که شوم من فدای تو
در خلد چون بناز خرامی برسم سیرحورت کند دعا که شوم من فدای تو
بگذر ز فیض زود که دیریست داریشدر وعده لقا که شوم من فدای تو