غزل شمارهٔ ۷۹۱
دل ز پی جست و جو در بدرو کو بکوهمره او دلبرش میبردش سو بسو
در بدر و کو بکو میرود و میدوددر طلب یار و بار نزد وی و رو برو
در تن و در جان ما معنی ایمان ماعاید او رک برک شاهد او مو بمو
چشمه حسنش روان بر رخ مه طلعتانآب دهد مو بمو جای بجا جو بجو
زندگی جان و تن با دل تو در سخنبازی غفلت مخور هرزه مپو سو بسو
دیدهٔ من دیده و عقل نه بشنیده استسوختم از فرقتش دوست بمن روبرو
بر دلم از داغها مشعلهها جا بجابر رخم از خون دل اشک روان جو بجو
آنکه تن خویش را در ره حق کهنه کردمیرسدش فیض حق دم بدم و تو بتو
هست در اشعار فیض شرح دل زار فیضهر غزلی تا بتا در غم او تو بتو