غزل شمارهٔ ۶۵۷
زین جهان پست بالا میرومتا محل قدس اعلا میروم
از مکان و لامکان خواهم گذشتتا فراز جا و بیجا میروم
میروم تا موطن اصلی خویشاز کجاها تا کجاها میروم
نقی باطل کردم و اثبات حقاز لم و لا سوی الا میروم
مرغ جان را رسته بال معرفتتا نه پنداری که با پا میروم
این دوتائی خرقهٔ پر عار راخرق کردم عور و یکتا میروم
رفته رفته در تنم جان شد بزرگتنگ شد جا سوی بیجا میروم
من نمیگنجم درین عالم دگربر من اینجا تنگ شد جا میروم
میروم تا منبع هر هستییجای فیض آنجاست آنجا میروم