غزل شمارهٔ ۶۱۸
قلم گرفتم و گفتم مگر دعا بنویسمدعا بیار جفا کار بیوفا بنویسم
شکایتی بلب آمد ز جورهای تو گفتمبهیچ نامه نگنجی ترا کجا بنویسم
دعا و شکوه بهم در نزاع و من متحیرکدام را ننویسم کدام را بنویسم
خدای داند و بس جز خدا کسی نه بداندکه گر سر گله را وا کنم چها بنویسم
اگر سر گله را واکنم وفا ننمایدمداد بحر و بیاض زمین کجا بنویسم
نه بحر ماند و نه بر نه خشک ماند و نه تراگر شکایت دلبر بمدعا بنویسم
همان بهست که خاموش گردم از گله چون فیضز مدعا نزنم دم همین دعا بنویسم