غزل شمارهٔ ۵۷۹
در دل توئی در جان توئی ای مونس دیرینهامدر سینهٔ بریان توئی ای مونس دیرینهام
ای تو روان اندر بدن ای هم تو جان و هم تو تنای هم تو حسن و هم حسن ای مونس دیرینهام
هم دل تو و هم سینه تو گوهر تو و گنجینه تودیرین تو و دیرینه تو ای مونس دیرینهام
بارم دهی آیم برت ورنه بمانم بر درتای لم یزل من چاکرت ای مونس دیرینهام
بارم دهی خرم شوم ردم کنی درهم شوماز تو زیاد و کم شوم ای مونس دیرینهام
راهم دهی بینا شوم ردم کنی اعما شوماز تو بدو زیبا شم ای مونس دیرینهام
لطفم کنی گلشن شوم قهرم کنی گلخن شومگه جان شوم گه تن شوم ای مونس دیرینهام
خواهیبخوان خواهیبران دل در تو دلبست ازازلگشتم ز تو مست از ازل ای مونس دیرینهام
جان لم یزل در وصل بود یکچند هجرانش ربودآخر همان گردد که بود ای مونس دیرینهام
فیض است و گفتگوی تو شیدای جستجوی توشیء الهی کوی تو ای مونس دیرینهام