غزل شمارهٔ ۵۳۹
هم توئی راحت جانم ای عشقهم توئی درد و غمانم ای عشق
هم توئی حاصل و محصول دلمهم توئی جان و جهانم ای عشق
هم توئی مایهٔ سوداگریمهم توئی کار و دکانم ای عشق
هم توئی اصل وجود و عدممهم توئی سود و زیانم ای عشق
هم توئی طاعت و هم معصیتمهم توئی ناز و جنانم ای عشق
هم توئی مایهٔ آشفتگیمهم توئی امن و امانم ای عشق
گاه میسوزی و گه میسازیتا چه خواهی تو ز جانم ای عشق
دوست کس دیده که دشمن باشدهم تو اینی و هم آنم ای عشق
دل من بردی و جان میخواهیای بقربان تو جانم ای عشق
در دل فیض بمان یکدو نفستا که جان بر تو فشانم ای عشق