غزل شمارهٔ ۵۳۸
عشق است اصل بندگی من بنده و مولای عشقعشق است آب زندگی من بنده و مولای عشق
برتر ز جان دان عشق را مشمار آسان عشق رامفروش ارزان عشق را من بنده و مولای عشق
عشق است جان جان جان از عشق شد پیدا جهانعشق است پیدا و نهان من بنده و مولای عشق
جنت سرای عشق دان دوزخ بلای عشق دانجانرا فدای عشق دان من بنده و مولای عشق
عالم برای عشق دان آدم قبای عشق دانخاتم لقای عشق دان من بنده و مولای عشق
عشقاست چون شیر ژیان عشقاست چون ببردمانعشقست نادر پهلوان من بنده و مولای عشق
مشمار منکر عشق را هشیار بنگر عشق رابازیچه مشمر عشق را من بنده و مولای عشق
نزدیکش آئی گم شوی چون قطره در قلزم شویدر آتشش هیزم شوی من بنده و مولای عشق
جان موجه دریای عشق دل گوهر یکتای عشقسر کاسه صهبای عشق من بنده و مولای عشق
سر مطبخ سودای عشق جان محفل غوغای عشقدل جای های های عشق من بنده و مولای عشق
کار من و تدبیر عشق سعی من و تقدیر عشقحلق من و زنجیر عشق من بنده و مولای عشق
فخر من از بالای عشق از همت والای عشقوز کبر و استغنای عشق من بنده و مولای عشق
من عاشق سیمای عشق من واله و شیدای عشقمن چاکر و لالای عشق من بنده و مولای عشق
دست منست و پای عشق کرد منست ورای عشقفیض است و استیلای عشق من بنده و مولای عشق