غزل شمارهٔ ۳۶۵
شاهدان گر جلوه بر ایمان کنندکفر و ایمان هر دو را یکسان کنند
عارفان از عشق اگر گردند مسترازها در سینه کی پنهان کنند
عاشقان را دوست هر دم جان نوبخشد ایشان باز جان قربان کنند
زاهدان گر زان جهان هم بگذرنداین جهان را روضهٔ رضوان کنند
عابدان گر بهر جانان جان کنندعیشهای نقد با جانان کنند
اهل دنیا گر ز صورت بگذرندعیش را صافی و جاویدان کنند
عاقلان گر بگذرند از ننگ و نامدردشان را عاشقان درمان کنند
گر مریدان پند پیران بشنوندکار را بر خویشتن آسان کنند
واصلان از راه اگر گویند بازسالکان را گیج و سرگردان کنند
آنچه با حکمت کنند اهل نظرعاشقان با گفتهٔ فیض آن کنند