غزل شمارهٔ ۳۱۰
از می عشق مست خواهم شدو ز نگاهی ز دست خواهم شد
پیش بالای سر و بالائیخواهم افتاد و پست خواهم شد
غمزهٔ یار اگر بود ساقیباده ناخورده مست خواهم شد
گر ازین دست بادهٔ خواهدمیکش و می پرست خواهم شد
زلفش ار این چنین زند راهمکافر و بتپرست خواهم شد
در ره او ز پای خواهم ماندرفته رفته ز دست خواهم شد
گرچه در عشق نیست گشتم فیضباز از عشق مست خواهم شد