بخش ۵ - گفتار اندر آفرینشِ آفتاب
زِ یاقوتِ سُرخ اَست چَرخِ کَبودنه از آب و گَرد و نَه از باد و دود
به چَندین فُروغ و به چَندین چِراغبیاراسته چون به نوروز باغ
رَوان اَندر او گوهَرِ دلفُروزکَز او روشنایی گرفته است روز
زِ خاوَر بَر آیَد سویِ باختَرنباشَد اَز این یِک رَوِش راستتَر
اَیا آن که تو آفتابی هَمیچه بودَت که بَر مَن نَتابی هَمی