شمارهٔ ۸۴

۵ بیت

به گلستان چو روی گل شود از روی تو آببرفروزی چو رخ، آتش شود از خوی تو آب

تو به این مایه حیا باز مکن جیب، مبادکه ز نامحرمی باد شود بوی تو آب

بر لب جو مخرام ای بت رعنا ترسمکه بدزدد روش از قامت دلجوی تو آب

در کفت آینه نبود که پی شیشة دلسنگ برداشتی و شد به کف از خوی تو آب

بس که در کشتن فیّاض شدی گرم شتابشده شمشیر ز بیم تو به پهلوی تو آب

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی معشوق است. شاعر از بی‌تابی و بی‌قراری خود به خاطر دوری معشوق می‌گوید و تأکید می‌کند که زیبایی او به گونه‌ای است که نیازی به جلب توجه یا تزیینات ندارد. در این شعر، به نجابت و قدر معشوق اشاره شده و بیان می‌شود که زیبایی و جذابیت او فراتر از هر زیبایی دیگر است. شاعر از نگرانی خود نسبت به آسیب رسیدن به معشوق و تأثیر نگاه‌ها بر او سخن می‌گوید و در نهایت از دور نگاه می‌کند و دلش درگیر احساسات پیچیده‌ای است که ناشی از این عشق عمیق است.