شمارهٔ ۷۰
تا حلقه نبد زلف بت مهوش ما رازنجیر چه میکرد دل سرکش ما را
بیجوهر تیغ تو دل از پا ننشیندآب تو نشاند مگر این آتش ما را
ماییم و همین فکر سر زلف و دگر هیچعشق که تهی کرد چنین ترکش ما را؟
گامی دو توان تاخت به دنبال شکاریگر پی نکند تیغ اجل ابرش ما را
فیّاض بیا خوب رسیدی که خوشت باددیدار تو بایست دماغ خوش ما را