شمارهٔ ۶۵۶
ای ترا جلوه خوش و قامت رعنا موزونهمه اندام تو نیکو همه اعضا موزون
بیت ابروی تو ناخن به جگر بیش زندگرچه دیوان رخت هست سراپا موزون
گرنه اندیشة آن قامت رعنا باشدمصرعی سر نزند تا ابد از ما موزون
جلوه بیجا نکنی زانکه چو بیجا باشدمصرعی میشود از یک حرکت ناموزون
عشق را باش که گر عشق نباشد فیّاضنکتهای سر نزند از دل دانا موزون