شمارهٔ ۵۳۱

۱۱ بیت

هم در شیخ زدم هم ره رهبان رفتمکافر از کعبه و از دیر مسلمان رفتم

عادت عکس نقیض فلکم مغلطه زدکه پی درد به دریوزة درمان رفتم

خنده بر سستی امید خودم می‌آیداز درت رفتم و این طرفه که خندان رفتم

گرچه از آمدن خویش پشیمان بودملیکن از رفتن خود نیز پشیمان رفتم

آمدم این همه ره دست به دامان امیدلیک با یأس ابد دست و گریبان رفتم

اینکه جز لخت دلم هیچ ندادند نصیبجرم من بود که ناخوانده به مهمان رفتم

همدمان منع من از ناله روا نیست که منبلبلی بودم و نادیده گلستان رفتم

غربتم گرد ملالت ز وطن بیش افزودیوسفی بودم و از چاه به زندان رفتم

از ملاقات من احباب ملال افزودندگرچه چون باد صبا جانب بستان رفتم

بوی پیراهن یوسف شدم و بی‌اثرمهرزه بود این که من از مصر به کنعان رفتم

دوری از دوست ندانی گنه من فیّاضرفتم از درگه او لیک به فرمان رفتم