شمارهٔ ۵۳۰
کاش چون پروانه من هم بال و پر میداشتمجرأت گردیدنی بر گرد سر میداشتم
میتوانستم گرفتن گاهی از خود هم خبرگر درین مستی ازو گاهی خبر میداشتم
فرصت پامال بیکاریست یاران، چون کنم!کار میکردم گهی فرصت اگر میداشتم
گریة خونین جگر نگذاشت در سر کار منمیزدم بر قلب آن دل گر جگر میداشتم
یاد آن قوّت که فیّاض از مددگاریِّ آهگاهگاهی خویش را از خاک برمیداشتم