شمارهٔ ۴۷
چه حاجت است به شمع و چراغ مستان راپیاله چشم و چراغ است میپرستان را
نظر به روی بتان عذر بتپرستیهاستخبر کنید از آنرو خداپرستان را
هزار حج کند ار باغبان به آن نرسدکه وقف مشهد بلبل کند گلستان را
چراغ بخت اگر تیرگی کند فیّاضتوان به ناله برافروخت بزم مستان را