شمارهٔ ۴۲۰

۵ بیت

ایزد به هر که عارض گل رنگ می‌دهددر سینه‌اش نخست دل سنگ می‌دهد

شادم ز تنگی دل خود کایزد از ازلدرد تو بیشتر به دل تنگ می‌دهد

سیمای چهره رازِ دل خسته فاش کردگر شیشه نم برون ندهد رنگ می‌دهد

بلبل حکایت غم ما می‌کند به گلدرد دلی که شرح به آهنگ می‌دهد

منّت برای صلح زنارش چه می‌کشیفیّاض غمزه کام تو در جنگ می‌دهد