شمارهٔ ۳۸۳

۵ بیت

قاصد بی‌غم کجا شرح ملالم می‌کندنامه هم کی رفع وسواس خیالم می‌کند

پیکر کوه آب می‌گردد ز شرح درد منکی تنک رویی چو کاغذ عرض حالم می‌کند

در میان حسرت و غم گه چو کوهم گه چو کاهمن ز غم می‌نالم و حسرت حلالم می‌کند

من که با یادش دمی هرگز نمی‌آیم به خویششوق بی‌طاقت چه تکلیف وصالم می‌کند!

آسمان فیّاض با کس در کهن‌سالی نکردآنچه با من طفل شوخ خردسالم می‌کند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق و دردناک شاعر نسبت به دوست و عشقش است. شاعر اشاره می‌کند که اشک‌ها و آه‌های او تأثیرگذار هستند و می‌توانند دنیای اطرافش را تحت تأثیر قرار دهند. او از عشق و دوستی سخن می‌گوید که در آن مشکلات و جدایی‌ها وجود دارد، به‌ویژه اینکه احساس می‌کند دشمنی‌هایی از سوی نزدیکانش وجود دارد. همچنین به یادآوری امید و آرزوها پرداخته و به سرنوشت خویش و تلاش برای رسیدن به عرش معنوی اشاره نموده است. به طور کلی، پیام شعر ترکیبی از اندوه، عشق و آرزوی جستجوی کمال است.