شمارهٔ ۳۳۴

۵ بیت

دل از جفای محرم و بیگانه پر نشدصد دل تهی شد و دل دیوانه پر نشد

چون شیشه سر به سجده نبردم که از غمشسجّاده‌ام ز اشک چو پیمانه پر نشد

عمریست تا فسانة غم گوش می‌کنمگوش دلم هنوز ز افسانه پر نشد

داغ فراخ حوصلگی‌های مشربمصد خانقه تهی شد و خمخانه پر نشد

ناید به تنگ سینة فیّاض از غمتاز گنج هیچگه دل ویرانه پر نشد