شمارهٔ ۳۱۵

۵ بیت

قدم از بار محنت برنخیزدمحبّت هم ازین کمتر نخیزد

به دل تخم هوش کشتم نشد سبزبلی دانه ز خاکستر نخیزد

ز دامنگیری خاکش در آن کوچو سایه هر که افتد برنخیزد

شبی بر بستر حسرت نیفتمکه سیلابم ز چشم تر نخیزد

چنان افتاده‌ام فیّاض از پایکه آه از دل به نشتر برنخیزد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره احوالات درونی و احساسات عاشقانه است. شاعر از ناله و درد دل خود سخن می‌گوید و به ضعف و ناراحتی‌اش اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که اگر انسانی در عشق سستی کند، شور و شوقش ناپدید می‌شود. همچنین، او به عشق و احساسات عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر اشک او به دل سوخته‌اش نیفتد، شیرینی واقعی عشق را درک نمی‌کند. شاعر در نهایت بر این باور است که حتی اگر به قتلش راضی باشند، خون عشق او همچنان به قاتل می‌رسد و نشان می‌دهد که عشق و احساساتش غیرقابل فراموشی و از بین رفتنی نیستند. عشق و زیبایی‌ها همیشه در زندگی جاری و ساری است.