گنج

شمارهٔ ۳۰۳

۵ بیت
چون صبا از گل تو بو گیرداول از خون دل وضو گیرد
شانه هر شب حساب دل‌ها رااز سر زلف مو به مو گیرد
زخم دل را نمی‌ توانم بستلب دریا کجا رفو گیرد!
گر بخندد به روی مرهم داغنمک داغ چشم او گیرد
مفت فیّاض دان که محتسبشدست در گردن سبو گیرد