شمارهٔ ۲۷۰

۵ بیت

عاشق آنست که در بر گل رویی داردعارف آنست که دستی به سبویی دارد

بلبل از باغ به طوف دل ما می‌آیدیارب این غنچه ز گلزار که بویی دارد!

چاره‌ها کرد که از تاب تو رسوا نشودچه کند، آینه در پیش تو رویی دارد!

حبّذا میکده کز دولت ساقی آنجاهر کسی پای خم و دست سبویی دارد

از پی عزم طواف سر کویی فیّاضاشکم از خون گل و لاله وضویی دارد