شمارهٔ ۱۰ - مطلع دوم

۱۷ بیت

کند سپهر خم اندیشه کمانش و لرزدشعاع مهر تصور کند سنانش و لرزد

به یاد رستم اگر زور بازوی تو درآیدچو چله بند شود تیر در کمانش و لرزد

اگر تصور قهرت کند ز بیم مکافاتفلک ز یاد رود کین این و آنش و لرزد

به فرض مغرب اگر یاد هیات تو نمایدچو لقمه بند شود مهر در دهانش و لرزد

فصیح ناطقه گر چاشنی لفظ تو یابدسخن گره شود از شرم بر زبانش و لرزد

نظر به کلک تو گر افکند عطارد گردونعرق کند قلم از شرم در بنانش ولرزد

فلک چه هیبت ازو در دلش قرار گرفتستکه چون غبار نشیند بر آستانش و لرزد؟

چو خصم شعله شمشیر او ز دور ببیندنفس چو دود برآرد ز بیم جانش و لرزد

ز بسکه در دل دشمن مهابت تو نشیندفتد به قعر جهنم تن تپانش و لرزد

شها به مدح تو فیاض نکته سنج غیوریستکه در نثار دهد انجم آسمانش و لرزد

صبا چو بوی مدیح تو بشنود ز کلامشکند نفس نفس از ذوق گلفشانش و لرزد

به باغ بلبل اگر نکته ای ازو بسرایدهزار بوسه زند غنچه بر دهانش و لرزد

ولی به پیش تو از خجلت آنچنان شده عاجزکه آب گشته ز شرم استخوان جانش و لرزد

چو عاشقی که به معشوق درد دل کند از شوقهزار نکته گره گشته بر زبانش و لرزد

بین به مهر نهانش مبین به جرم عیانشکه آب کرده نهان خجلت عیانش ولرزد

همیشه تا که بود بید در کناره بستانخجل ز قامت شمشاد نوجوانش و لرزد

بود چو قامت شمشاد راست کار حبیبتچو بید خصم ترا باد سست جانش و لرزد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف هیبت و شکوه یک شخصیت قهرمانانه می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری زیبا، قدرت و جلال این شخصیت را به تصویر می‌کشد. او بیان می‌کند که چگونه حتی عناصر طبیعی و آسمانی تحت تأثیر او قرار می‌گیرند و از عظمت او لرزان می‌شوند. از یاد رستم و قدرت بازوی او سخن می‌گوید و به احساسات مخالفانش اشاره می‌کند که در برابر او دچار ترس و اضطراب می‌شوند. همچنین، شاعر به تاثیری که صدای این شخصیت بر دیگران دارد و خجالت و شرمی که آن‌ها به‌خاطر عظمت او احساس می‌کنند، اشاره کرده و با استفاده از تصاویری مانند لرزش قلم و گیاهان، عمیق‌ترین احساسات را به تصویر می‌کشد. در نهایت، شاعر برجسته بودن این شخصیت را با مثال‌های مختلف از صحنه‌های طبیعی و انسانی نشان می‌دهد که همگی به خاطر او دچار خجلت و لرزش‌اند.