شمارهٔ ۶۸
خط رخسار تو ای مه چو عیان خواهد شدآفتابی به برِ ابر نهان خواهد شد
نخل نوخیز من آن سرو گلستانِ ارمآفت جان و دل پیر و جوان خواهد شد
این چنین کآن مه گلپیرهن از ناز رودجان خلقی به پیاش جامهدران خواهد شد
نه همین جان من است از رخ زیبا آن شوخچند روز دگر آن جان جهان خواهد شد
گر صبا جامه از برگ گلش بردوزدبر تن همچو گلش بار گران خواهد شد
آخر آن رونق ابروش زبون خواهد گشتآخر آن سختکمان سستکمان خواهد شد
از فلانی بستان کام دل اکنون خاقانکاین مهت سال دگر همچو زمان خواهد شد