گنج

شمارهٔ ۱۰

۵ بیت
پرنیان افکنده‌ای بر آفتاب«حیف باشد بر چنین صورت نقاب»
هر که دید آن چشم مست نیم‌خوابخواب را دیگر نمی‌بیند به خواب
طلعت گلگون و چشم مست تورنگ از گل برد و مستی از شراب
صبح‌دم بر گلسِتان گر بگذریاز خجالت می‌چکد از گل گلاب
خوب‌رویانِ پری‌پیکر بسیدید خاقان، کرد محمود انتخاب