شمارهٔ ۹ - فراقیه
ای حکیمی کز استقامت طبعآسمان را بری خمی از پشت
طول عالم به دست همت تویک بدستست کم به چار انگشت
حدس تو چون عنان بجنباندعقل پیشش رود به پشتاپشت
نبود با نسیم خلق خوشتسنگلاخ فراق نیز درشت
بنده را در فراق حضرت توتلخی زهر زندگانی کشت