شمارهٔ ۱۰ - در تقاضای هیزم
ای آنکه دست تربیت آفریدگارنخلی چو نخل همت تو با ثمر نکشت
مشاطه سخای تو از زیور قبولیوسف لقا کند طمعی را که هست زشت
دزدم به دست حرص ز بس قحط هیزمستگاهی ستون کعبه و گاهی در کنشت
امروز از آن مصالح دوزخ بده که مافردا دهیم وام تو حاصل بهشت