شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ وفات شیخ حبیبالله
هزار حیف که شیخ زمان حبیباللههمان که بود ز روحانیان قدس مرید
همان سحاب که گر هیچ فیض بخش شدیدرین چمن گل خورشید میدمید از بید
همان بهار که بی رشح فیض تربیتشگیاه توفیق از هیچ گلشنی ندمید
کشید رخت ز باغ فنا به خلد بقاز ساقیان ازل جام ارجعی نوشید
هر آن وظیفه که بودش ز مبدا فیاضبه گوهر خلف خویشتن شرف بخشید
به گاه نزعش روحالقدس به بالین رفتبه گریه گفتش کای تشنه تو عرش مجید
که جانشین و چه تاریخ سال رحلت تستبقای عمر شرف باد گفت و جان بخشید