شمارهٔ ۸۴
خوش آن بهشت کش از شعله نو گلی باشدخروش نوحه در آن بانگ بلبلی باشد
چو گل مباش که نی نوشد و نه نوشانددرین چمن اگرت ساغر ملی باشد
ز بس که خورده دلم غم نماند در عالمغمی که توشه راه توکلی باشد
گل از ندیمی باد بهشت کی خندددر آن چمن که نه افغان بلبلی باشد
رهم فتاد فصیحی به طرف گلزاریکه آفتاب در آن سایه گلی باشد