شمارهٔ ۱۹۹

۷ بیت

ما روزی حیات بجز خون نمی‌دهیمدردسری به صد می گلگون نمی‌دهیم

ما تو‌أمیم با گل رعنا درین چمنکز خون پُریم و رنگ به بیرون نمی‌دهیم

خاکستر دویی چو محبت به باد دادآیینه را ز رشک به مجنون نمی‌دهیم

دریاکشان تشنه لبیم و ز جوی دلخون می‌خوریم و زحمت جیحون نمی‌دهیم

از خون مرگ شربت ما داد عشق دوستدردسر علاج فلاطون نمی‌دهیم

زین کاروان درد که در دل گشود بارباج حیات غیر شبیخون نمی‌دهیم

دل خوش نمی‌کنیم فصیحی ز آسمانمی خویش را ز ساغر وارون نمی‌دهیم