شمارهٔ ۳۵ - تتبع شیخ
ای ز رویت ماه را صدگونه تابمه مگو باشد سخن در آفتاب
غیر در کویت عذابم می کندهیچکس نشنیده در جنت عذاب
تا ندیدم خواب در چشمم ز اشکچشمرا اکنون نمی بینم به خواب
در تن خاکی است از لعل تو جوشخاک را در جوش می آرد شراب
چون خیال دیدن رویت کنمدر دل افتد ضعف از بس اضطراب
پیر دیر و مغبچه مستم کنندخوش دلم در میکده از شیخ و شاب
فانیا در قطع وادیهای عشقاز جگر باید غذا وز دیده آب