شمارهٔ ۲۴۴ - تتبع مخدوم

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ارم۶ بیت

من بیدل که بهر قامت آن سیمتن میرمگه از رفتار رعنا گه ز اندوه بدن میرم

مگر چین و شکست صفحه عمر و حیاتم شدکه در رنگ قبای او بهر چین و شکن میرم

بهر تیر جفایش سینه خود را سپر سازممرادم اینکه از تیرش بهر آئین و فن میرم

به جرم عشق اگر قتلم کند جانم فدای اوو گرنه نیش تیغش من به عشق خویشتن میرم

عزای وامق و فرهاد و مجنون داشتم اکنوننماند چون منی صاحب عزا روزی که من میرم

باستغنای زهد از صاف کوثر جان همی جستمفنای عشق بین فانی که بهر درد دن میرم

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به حس و حال عشق و دلتنگی خود می‌پردازد. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر زندگی‌اش صحبت می‌کند و بیان می‌کند که چطور به خاطر معشوق و رفتارهایش احساس درد و رنج می‌کند. شاعر می‌گوید که حتی اگر عشق او به قتلش منجر شود، جانش را فدای معشوق می‌کند و از نیش‌های عاشقانه‌اش بیمی ندارد. او عزاداری عاشقان دیگر را به یاد می‌آورد و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که در جستجوی حقیقت عشق و الفت، خود را به فنا می‌دهد. این شعر به بیان احوالات عاشقانه و معنویت عمیق مرتبط با عشق می‌پردازد.