شمارهٔ ۲۴۲ - تتبع مخدوم
مسلمانان دل آزرده دارمتنی سیلاب محنت برده دارم
علاج دل مکن جز مرهم وصلکه از نیش فراق آزرده دارم
تنی بی سوز دل از جان خود سیربعینه چون چراغ مرده دارم
رفیقان را که از عشق آتشینندز آه سرد خویش افسرده دارم
گل امید خود چون گلشن دهرز عین تشنگی پژمرده دارم
چو فانی نقش غیر از صفحه دلبه تیغ بیدلی بسترده دارم