شمارهٔ ۴۳۷
ما باده را بنغمه ی ناهید خورده ایمآب از کنار چشمه ی خورشید خورده ایم
شاهانه مجلسی طلب و ساقیی که مامی در شرابخانه ی جمشید خورده ایم
در مجلسی حبیب ز دست مسیح و خضرآب بقا و نعمت جاوید خورده ایم
مستیم ازان شراب که با محرمان بباغدر سایه ی درخت گل و بید خورده ایم
دل بسته ایم همچو فغانی بلطف دوستاز شاخ عمر میوه ی امید خورده ایم