شمارهٔ ۴۲۳

قافیه: لشکافتیم۷ بیت

ما سینه را ز جور تو غافل شکافتیمآهی زدیم و آبله ی دل شکافتیم

لیلی نمینمود رخ از غایت غرورمجنون شدیم و دامن محمل شکافتیم

زخم آنچنان نشد که فراهم شود دگراین دل نه همچو مردم عاقل شکافتیم

یک بخیه ی درست نزد کس بکار مادلق سیاه خویش بباطل شکافتیم

الماس پاره بود نه یاقوت آبدارهر چند بیشتر جگر گل شکافتیم

روزی نشد بسایه ی نخل حرم درستاین خرقه کز حرارت منزل شکافتیم

چون شد فغانی این همه زخم نهان درستما هم نه سینه با تو مقابل شکافتیم