شمارهٔ ۲۲۰
آنان که به اخلاص کلام تو نویسنددر اول دفتر همه نام تو نویسند
یا رب چه بلا ماه تمامی که تمامانبر دل صفت حسن تمام تو نویسند
آنی که ببزم هنر و انجمن فضلجادو قلمان جمله سلام تو نویسند
بس نقد روان آب شود تشنه لبان راتا یکدو سخن بر لب جام تو نویسند
چون گفته ی مرغان چمن هست گلوسوزهر بیت که آن بر در و بام تو نویسند
یوسف صفتان نام تو از غایت تعظیمدر گوشه ی مکتوب غلام تو نویسند
یاقوت لبان بر ورق لاله و نسرینتعریف خط غالیه فام تو نویسند
بس نکته ی دلجو به زبان قلم آیدعشاق پریشان چو پیام تو نویسند
حاشا که ملایک دیت خون فغانیدر حوصله دانه و دام تو نویسند